Neden sıcak hava yöntemi kalın kumaşlar için işe yaramaz? (Ve neden Kızılötesi yöntemi işe yarar?) Eğer daha önce kalın kompozit kumaşları sıcak hava ile ısıtmaya çalıştıysanız, bunun ne kadar zor olduğunu biliyorsunuz. Sanki kumaşla mücadele ediyormuşsunuz gibi geliyor. Sorun şu: Kumaşın dış katmanları bir tür termal kalkan görevi görüyor. Sıcak hava sadece yüzeye çarpıp orada kalıyor. Böylece üst katman aşırı derecede ısınırken, iç kısım hâlâ soğuk kalıyor. Bu da eşitsiz bir kuruma sürecine ve sağlam bağlantılara yol açıyor. Bu durum oldukça sinir bozucu ve açıkçası enerji israfıdır. Isının içeriye ulaştırılması İşte bu yüzden Kızılötesi yöntemini kullanıyoruz. Bunu şöyle düşünün: Kızılötesi ışınlarının ısıyı taşımak için havaya ihtiyacı yoktur. Isıyı dışarıdan içeriye “itmez”. Bunun yerine Kızılötesi dalgaları doğrudan kumaşın içine nüfuz eder. Fotonlar malzemenin derinliklerindeki moleküllere çarpar ve onları titreştirir. Esasen malzeme kendisi içten dışa doğru ısınır. Bu çok daha etkili bir yöntemdir. Zamandan tasarruf Konveksiyon yöntemi yavaştır. Dış kısım önce ısınmalı, ardından bu ısı yavaşça iç kısma geçmelidir. Kalın kompozit kumaşlarda bu süreç oldukça uzun sürer. Kızılötesi yöntemi ise bu süreci atlar. Kullandığımız dalga boyuna bağlı olarak radyasyon malzemenin derinliklerine nüfuz eder. Böylece hedeflenen sıcaklığa çok daha kısa sürede ulaşılır. Ancak dikkat edilmesi gerekenler… Gücü maksimum seviyeye çıkarmak yeterli değildir. Eğer yüzey çok fazla enerjiyi çok hızlı emerse, merkez kısım henüz ısınmadan üst katman yanabilir. Kimse yanmış kumaş istemez. İşin püf noktası, dalga boyunu kullanılan malzemeye uygun hale getirmektir. Doğru emiciyi seçmek önemlidir. Eğer ince bir kaplama üzerinde kısa dalga boylu bir sistem kullanırsanız, kötü sonuçlar elde edersiniz. Sır, ışığın şiddeti ile ısı transfer hızı arasındaki dengeyi bulmaktır. Bu dengeyi doğru ayarlarsanız, her seferinde mükemmel şekilde kurutulmuş kompozit kumaşlar elde edersiniz.